Hoi.
Ik ben Cartouche, Mistic Man.
Ik ben geboren in Leuven en dit op 11 mei 2003.
Mijn mama is Wengal, Of the Modern In. Zij is van 1998.
Ik had nog 8 broertjes en zusjes, maar daar is er eentje van gestorven bij de geboorte.
Nu zijn we nog met 5 jongens (mij inbegrepen) en 3 meisjes.
Als ik 3 weken was zijn mijn baasjes van nu mij eens komen bezoeken.
Het kindje nam mij direct vast en herkende me later door een wit vlekje op mijn kopje.
Elke keer ze op bezoek kwamen namen ze mij.
Toen ze uiteindelijk een keuze moeste maken tussen mij en mijn ander broertje kozen ze mij (omwille van mij vlekje). Toen ze mij namen om naar een andere thuis te gaan gaf mijn moeder me nog een stevige klop met haar poot. Dit om te zeggen: “doe het goed bij je nieuwe mensen! Je wordt vast een stevige kerel!”.
Ik vond het leuk toen we buiten het huis gingen en alles rook zo naar nieuwe dingen.
Ik wilde meteen op onderzoek uit.
Maar ik werd in zo’n groot ding op 4 wielen gezet en dat maakte veel lawaai en toen we bewogen en weg gingen van mijn thuis zag ik mijn vrouwtje huilen. Ik heb ook even gehuild.
Als ik dan in mijn nieuwe thuis aankwam, heb ik even geslapen.
Als ik wakker werd dan waren er verschillende mensen die mij oppakten. Ze knuffelde mij en iedereen wilde mij aanraken. Ik vond dat allemaal best wel leuk.
Dan heb ik heel veel ontdekt over alles en ook ineens een goede vriend en vriendin gemaakt. Dit zijn Benz (een jack russel) en Ulla een chocolade Labrador.
Toen ik 3 maand was, ben ik voor de eerste keer naar een plek geweest waar nog heel veel hondjes en mensen waren. Mijn bazinnetje noemde het een hondenschool. Ik vond het er best wel leuk! Ik heb er ook nog wat vriendjes gemaakt. Ik heb met mijn bazinnetje daar ook enkele wedstrijden meegedaan en ik was één van de beste zei men daar.
Voor de rest ben ik een mooie, grote en stevige Golden Retriever geworden en heb ik nog veel meegemaakt in mijn leventje. Maar dat zal ik jullie wel eens een andere keer vertellen.
Vele lekjes en pootjes van mij.
Cartouche.
]]>Ik ben Cartouche, Mistic Man.
Ik ben geboren in Leuven en dit op 11 mei 2003.
Mijn mama is Wengal, Of the Modern In. Zij is van 1998.
Ik had nog 8 broertjes en zusjes, maar daar is er eentje van gestorven bij de geboorte.
Nu zijn we nog met 5 jongens (mij inbegrepen) en 3 meisjes.
Als ik 3 weken was zijn mijn baasjes van nu mij eens komen bezoeken.
Het kindje nam mij direct vast en herkende me later door een wit vlekje op mijn kopje.
Elke keer ze op bezoek kwamen namen ze mij.
Toen ze uiteindelijk een keuze moeste maken tussen mij en mijn ander broertje kozen ze mij (omwille van mij vlekje). Toen ze mij namen om naar een andere thuis te gaan gaf mijn moeder me nog een stevige klop met haar poot. Dit om te zeggen: “doe het goed bij je nieuwe mensen! Je wordt vast een stevige kerel!”.
Ik vond het leuk toen we buiten het huis gingen en alles rook zo naar nieuwe dingen.
Ik wilde meteen op onderzoek uit.
Maar ik werd in zo’n groot ding op 4 wielen gezet en dat maakte veel lawaai en toen we bewogen en weg gingen van mijn thuis zag ik mijn vrouwtje huilen. Ik heb ook even gehuild.
Als ik dan in mijn nieuwe thuis aankwam, heb ik even geslapen.
Als ik wakker werd dan waren er verschillende mensen die mij oppakten. Ze knuffelde mij en iedereen wilde mij aanraken. Ik vond dat allemaal best wel leuk.
Dan heb ik heel veel ontdekt over alles en ook ineens een goede vriend en vriendin gemaakt. Dit zijn Benz (een jack russel) en Ulla een chocolade Labrador.
Toen ik 3 maand was, ben ik voor de eerste keer naar een plek geweest waar nog heel veel hondjes en mensen waren. Mijn bazinnetje noemde het een hondenschool. Ik vond het er best wel leuk! Ik heb er ook nog wat vriendjes gemaakt. Ik heb met mijn bazinnetje daar ook enkele wedstrijden meegedaan en ik was één van de beste zei men daar.
Voor de rest ben ik een mooie, grote en stevige Golden Retriever geworden en heb ik nog veel meegemaakt in mijn leventje. Maar dat zal ik jullie wel eens een andere keer vertellen.
Vele lekjes en pootjes van mij.
Cartouche.